Wiersz "Pokochaniem jestem"

Pokochaniem  Jestem

Dzwoneczki dzwonią

Dzyń dzyń dzyń

Wszędzie ich dźwięk słychać

Jest i z prawej

Z lewej strony też

Pod moimi stopami

A nad głową całe mrowie

Tych dzwoniących maleńkich dzwoneczków

Słyszę je wszystkie

O czym każdy z nich dźwięczy?

Dowiem się z pewnością

Przykładam ucho

Do tego z prawej strony

A dzwoneczek śpiewa

,,Moja pieśń wspaniała

Jestem

Żyję

Tworzę

Czy to jest szczęście?”

Oj ty dzwoneczku

Twoja pieśń prawdziwa

Słuchać jej lubię

Ale przykładam ucho do innego dzwoneczka

Ten perliście dźwięczy

,,Jestem tutaj

Jestem piękna

Fruwam sobie

Spełniam marzenie”

O jakże ciekawa i ta pieśń

Myślę

Idę dalej

,,Bim bam bim bam

Mój dzwon olbrzymi

Silny

Słyszą go wszyscy

Zachwyca tonem

Dźwięki wydaje miłe

Słuchajcie dzwoneczki

Tego dzwonu bicia

Bijcie jak on

Melodia to wspólna

Jeden dyrygent przewodzi

Bim bam bim bam”

O! ten to silny dzwon

Idę jednak dalej

Szukam w tych dzwoneczkach

Jednej pieśni

Czy znajdę ją dzisiaj?

Może jutro?

Mój promieniu złoty

Wskaż mi dźwięk którego poszukuję

Ważny on dla mnie i dla innych ludzi

Otwiera to co zamknięte

Szczęśliwych czyni zagubionych

Radość i miłość wkoło roztacza

Promień wskazuje dzwoneczek nad moją głową

Taki malutki

Poruszając się dźwięczy subtelnie

,,Jestem miłością

Jestem radością

Jestem marzeniem

Jestem odkryciem

Jestem wszystkim czego zapragniesz

Jestem ścieżką do krain ukrytych

Słyszysz  mnie?

Mój ty przyjacielu najmilszy

Ja dla ciebie dźwięczę

We dnie i w nocy

Kocham wszystko co do ciebie należy

Tych dzwoneczków miliony

Każdy słucha mej pieśni

Bo wtedy szczęśliwy

A szczęśliwym będąc

Moc ma wielką

By swoją pieśń śpiewać

O swoim marzeniu

I tak one wszystkie

Słyszysz mój drogi

Dźwięczą śpiewając stale

A w tych dźwiękach i moje są ukryte

Ja dla nich

A one dla mnie”

Tak, tego dźwięku szukałam

Ten jeden dzwoneczek

Daje wszystkim innym

To co w nim jest najlepsze

Swoją miłość

A jego melodia

Miłością się nazywa

Sama jedna

Będąc we wszystkim

Cuda prawdziwe czyni

Ten dzwon co bije najmocniej

Miłością też bije

Drgania idą w świat daleki

Jest otwartą drogą dla tych

Co sygnał odbiorą

I tak bez końca

Sygnał się przenosi

Wszystkie istoty nie do odróżnienia

Wspólnym w końcu dźwiękiem śpiewają

Co przynosi radość i spełnienie

Bo miłość człowieka

Mocą jest olbrzymią

Potrafi skruszyć to co twardym się wydaje

Uwalnia to co zamknięto na wieki

Popatrz człowieku miłością swoją

Ona to twój ukryty kluczyk

Do wszystkich wrót zamkniętych

Wiersz autorstwa Jolanty Szymańskiej 

Drukuj